• ตอนนี้อารมณ์นั้นมันก็เกื่อบๆหมดลงไปแล้ว
• อยากจะขอโทษเจน ที่วันนั้นคุยไม่ดีกับเธอ
• ฉันโดนเพื่อนรักหักเหลี่ยมโหด

--------------------------------------

• ช่วงนี้เรียนหนัก
• ช่วงนี้นอน ตี 3 ทุกวัน
• ตื่น 7.15 ทุกวัน (โทรปลุกพี่กอลฟ์ตื่น)
• เสาร์ เรียน 9 โมงถึง 4 โมงเย็น
  อาทิตย์ เรียน9 โมงถึง 4 โมงเย็น
  จันทร์ เรียน 8 โมง ถึง 4 โมงเย็น
  อังคาร รียน 9 โมงถึง 4 โมงเย็น
  พุธ เรียนบ่าย
  พฤหัสฯ สลบตายคาห้องพอดี
  
  
  ปล.พนันกับพี่กอลฟ์ว่าหลังจาก4วันที่กลับบ้าน น้ำหนักใครลดลงน้อยกว่า
  เป็นคนแพ้ ต้องเลี้ยงนม ง่ะ
  ณ.เวลา 12.46 06/07/05
  พี่กอลฟ์ 66.0 กก.
  ปลวก46.5 กก.
• พรุ่งนี้กลับบ้าน เพราะ ไม่มีเรียน พฤหัสฯ,ศุกร์,เสาร์,อาทิตย์

---------------------------------------------------

เอ๊ๆ อะไรยังไง ...
อยากบอกให้รู้ไว้ในที่นี้เลยน่ะว่ะ
ถ้าเธอน่ะหัดยอมรับ ซะบ้าง
เพื่อนเค้าจะได้ไม่ต้องมาปิดบังอะไรหรอก
ถ้าเธอสามารถยอมรับสิ่งที่มันกำลังจะเป็นไปและสิ่งที่มันกำลังจะเกิดขึ้นนั้น
เพื่อนเค้าก็คงไม่ต้องมาปิดบังอะไรหรอก
การกระทำของเธอนั่นแหละ
อารมณ์ของเธอนั้นแหละที่น่ากลัวที่สุดน่ะจะบอกให้
อย่าเอาแต่ใจตัวเองให้มากนัก
หัดจมให้ลงซะบ้าง สงสารพ่อแม่
...
ทำไมหรอรู้แล้วเป็นไง
คิดมากกับมันทำไม
เธอบอกว่าผ่านอะไรมาเยอะ
จริงหรอ?
ฉันเชื่อว่าทางข้างหน้าเธอเจอเยอะกว่านี้แน่ๆ
แล้วเธอจะทนได้หรอ
แล้วมันคงจะไม่มีใครที่ยอมอย่างฉันหรอกน่ะ
ขอบอกไว้ว่าทุกวันนี้น่ะเพื่อนมันเอื่อมกัน นิสัยของเธอมากกก
ตอนนี้ฉันก็ทำได้แค่อดทนเท่านั้น แต่ไม่กี่เดือน
กี่คนแล้วหล่ะที่ทนกับนิสัยของเธอไม่ได้ ทั้ง เนท กิ๊ฟ น้องฟ้าฯลฯ
ต่างคนนเรานน่ะมันก็ยอมเดินตามทางชีวิตของตนเอง
ทำไมต้องเอาเพื่อนที่เค้าอยากจะดำเนินชีวิตตามทางของตนเองมาผูกไว้กับตัวเองด้วย
รู้ไหมมันยิ่ง รัดเท่าไหร่มันก็ยิ่งแน่น ฉันเองก็อึดอัด แต่ขอบอก เธอนั่นแหละ เจ็บยิ่งกว่า
แต่ที่เธอรู้น่ะ มันยังน้อยเกินไป
มันมีเรื่องอีกมากมายที่เธอยังไม่รู้หรอก
แล้วถ้าเธอรู้น่ะ อกแตกตายแน่ๆ
ยิ่งเธอทำนิสัยอย่างนี้น่ะเพื่อนๆมันก็ยิ่งหนีห่างจากเธอ
ฉันรู้น่ะว่าอย่างเธอ ไม่กล้าไปไหนมาไหนคนเดียวหรอก
ถ้าไม่มีเพื่อนเธอก็ม่กล้าที่จะเผชิญหน้า
แล้วใครจะมาคอยอยู่กับเธอ 24 ชม.
ฉันก็มีเพื่อนสนิทหลายฝ่าย
รู้จักคนมากหน้าหลายตา
เธอยังจะไม่ยอมที่จะยอมรู้จักพวกเค้า
แฟนเพื่อน ก็ยังเมินหน้าใส่
แล้วจะให้ฉันทำยังไง
เวลาเพื่อนของฉันมันมีปัญหาฉันก็คอยดูเลยมันบ้าง
ทำไมหรอการที่ฉันแชร์ความรักให้คนอื่นนี้ไม่ได้เลยหรอ
ต้องทุ่มเทให้เธอคนเดียวหรอ
มันเป็นไปได้หรอ
โลกนี้ฉันไม่ได้มีเธอคนเดียวน่ะ
บางที่ฉันต้องการเวลาส่วนตัวบ้าง
ต้องการคุยกับคนอื่นบ้าง
ไม่ต้องมาทำหน้าไม่พอใจ
เราก็ไม่ใช่แฟนกันน่ะ
...
ฉันพยายามเปิดหน้าต่างรับแสงแดดเข้ามาในห้อง
แต่เธอนั่นแหละกลับไม่ยอมรับแสงสว่างนั้นเลย
แล้วจะให้ฉันทำยังไง
โลกใบนี้น่ะ มันไม่ได้เป็นอย่างที่เป็นแบบตอนนี้น่ะรู้ไว้ด้วย
...
ฉันอยากจะหลุดพ้นจากบ่วงกำนี้จริงน่ะ
...
มันยังมีเรื่องที่ฉันอยากระบายออกมามากมายน่ะรู้ไหม
ไม่ใช่แต่เธอหรอ